Stephanie Keustermans Van longziekte tot longtransplantaties

Vakantie, dus plopsalandtijd! 

In hun element waren ze!

Er zijn zoveel kleine dingen waar ik dolgelukkig van wordt.

Ik logeer al een week bij vriendjelief en man dat is zo heerlijk, gewoon thuis zijn als ie thuis komt. Als ik in de verte de garagepoort hoor open gaan, dan ben ik het gelukkigste mens die je je maar kan inbeelden.

Voor we ons bed in duiken kijken we traditiegetrouw nog een aflevering en momenteel is dat het vierde seizoen van de mentalist. Hij komt nog vlug de kamer binnen met een berg snoep in de hoop dat er iets bij zit dat ik lust. De schat.  
'Ze' mogen nu eindelijk wel eens gaan zeggen wie Red John is, ik vind ondertussen iedereen verdacht, zelfs Jane! 

En ’s morgens ben ik een grote grommel, dat heb ik van geen vreemde en dat geef ik graag toe. Maar het moet gezegd als je drie kwartier lang je vreselijk irritante luide wekker laat afgaan, dan mag een ontwakend mens al eens grommelen op de mens die in feite moet opstaan. Ondertussen ben ik klaar wakker en grommel ik gewoon verder terwijl ik zijn bokes smeer. Zelfs van grommelen kan ik dolgelukkig worden, enkel niet ’s morgens, dat komt gedurende de dag. 

Binnenkort vertrekt ie enkele dagen op skivakantie en ik ga bewust niet mee. Die kou dat is niets voor mij en hij moet het er maar eens van pakken. Ondanks dat ik hem vreselijk ga missen, ben ik gelukkig dat hij eens vrijaf heeft, dat hij eindelijk mag gaan snowboarden.

Ik ben een heuse koukleum en heb echt een hekel aan alles wat regen en koude is. Maar gisteren trok ik erdoor, om te gaan kerstshoppen, vriezeweer. Na een paar meter wilde ik al naar huis, gure wind over heel mijn lijveke, ijskoude oren,... En net dan kom je in je favoriete (thuis)stad allertijden en dan voel je de gezelligheid van de kerstperiode binnendringen. 

Overal vrolijke muziek, dit jaar mooie kerstverlichting met sterren gespannen tussen de Leuvense shoppingstraten. Ijskoud buiten, maar heerlijk warme winkels. De jacht op een leuk cadeau waar je uren over gepiekerd hebt. Het heel snel moeten wandelen zodat je het niet koud kan krijgen. Het verwaaide beeld dat je krijgt als je jezelf in de spiegel van de winkel bekijkt, rode neus, knalrode kaken, blakend van gezondheid!

Dan is er nog 'ons' stadhuis, zoals je kan zien op de foto, prachtig versierd met lichtjes in de ramen en geen enkele foto kan vastleggen hoe het er in het echt uitziet. Als je daar staat, met al je veel te zware kerstinkopen, wolkjes blazend en enkele nostalgische, nog echt mooie, kermisattracties daar word ik op slag gelukkig van. Als je nog eens de geur van smoutebollen erbij denkt en de diertjes in de stal van kinneke Jezus dan is het plaatje helemaal compleet. Dan ben ik weer op slag verliefd op die koude dag waarop je kerstinkopen gaat doen.
Dan wil ik dat elke dag dat gevoel, dan wil ik elke dag opnieuw kerstmis.

Nog even van genieten...

Mijn kleine kereltje, wat 'n heerlijk groot ventje is hij geworden.

Hij praat, hij danst, hij vertelt, hij zingt.

Hij mag zelfs bijna naar school.

Wat gaat het toch snel,

De tijd.

Luie weekends, ik heb ze af en toe nodig. Lekker lang en warm in bed blijven hangen.

Uren de tijd nemen om je presentabel te maken, naar de winkel gaan en eens thuis weer iets comfortabels aantrekken.

Verse soep op het vuur. Chauffage lekker hard en ondertussen in de zetel een boekske lezen in alle stilte.

Internet afspeuren om leuke dingetjes. Een hele avond met vriendjelief House seizoen 7 kijken.

Daar kan ik zooo van genieten na een drukke week.

Da's ook eens heerlijk zo af en toe.

Lekker niksen.

Een hele ochtend heb ik Siemen proberen uit te leggen wie Sinterklaas is en dat ie komt met een boot en heel veel zwarte pieten. Of een kind van twee jaar dat ten volle kan vatten is twijfelachtig, maar toch! Voor het eerst trokken we dan ook met z'n allen naar de intrede van de Sint in Leuven. We hadden een massa verwacht, maar die bleef -gelukkig- uit. Het zonnetje was aanwezig en dus stonden we met plezier langs de kant van de weg te wachten tot ze aankwamen. 

En het was fijn, Siemen kreeg van de grote jongens een vlaggetje want daar waren zij natuurlijk al te groot voor. Hij wapperde er lustig op los en keek zijn ogen uit als hij de boot zag arriveren. Hij snapte het alleszins, hij riep naar de Zwarte Pieten en wuifde naar alles wat passeerde. Nadien volgde er een stoet met motor-politie-piet, paardjes, heel veel zwarte pieten en uiteindelijk de Sint in een prachtige koets. Onze kleine man genoot en viel in de auto als een blok in slaap. 

En ziet nu wie dat er ook in de koets zat, de burgemeester begod!

Priscilla Ahn, ik kan er uuuuren naar luisteren!

Vandaag een dag met mijn kleine man met veel verwennerij!

Een meer dan goede dag.

Een zaligheid.

Gisterenavond heb ik eindelijk de tijd gehad om enkele foto's van ons weekendje aan zee te bewerken, die hadden jullie nog van mij te goed!

Vandaag ben ik volop bezig met de blog aan te vullen en ik heb voor een hele week blogs vooruitgeschreven. Waarom? Omdat ik de komende dagen echt nog een website moet afwerken die dringend online moet komen. Het grootste probleem is nu van de baan, dus kunnen we alles checken en proberen zodat we zeker zijn dat ie het helemaal doet. Benieuwd? Binnenkort meer hierover.
Daarnaast moet ik dringend al mijn mails nog beantwoorden, mijn excuses als je nog wacht op een mailtje van mij! En voor volgend weekend moet ik drrrringend ontwerpen voor taarten maken want dan vieren we eindelijk met de familie AL mijn verjaardagen!

Mijn blog is vandaag wat later dan 'normaal', maar met goede reden!

Want vandaag maakte ik voor een lief klein -bijna jarig- meisje deze Bumbataart!

Ik maakte biscuit en bananenroom als vulling, ik boetseerde bumba en wat attributen.

Ik zag mijn taart wat inzakken door de warmte. Ik zag een blij, vrolijk meisje!

Ik maakte foto's en genoot ten volle van die allereerste verjaardag.

Wat wordt ze groot!

En heb je haar gigantisch grote blauwe kijkers al gezien, prachtig!

Oh wat hebben we genoten van een heerlijk lang weekend aan zee. Het weer was zo goed en zelfs de zon aanwezig was en ik mijn winterjas gewoon niet heb gebruikt, mijn licht leren vestje was meer dan genoeg om warm te hebben. 

Drukke dag achter de rug, de eerste van een drukbezochte gezondheidsbeurs.

Maar om in de sfeer te blijven, had ik vandaag toch iets te vieren. Nu ja iets... iets GROOTS!

Ook al heb ik het in tweemaal gedaan en leef ik met de longen van mijn tweede donor,

vandaag, 10 jaar geleden, werd ik voor de eerste maal getransplanteerd!

En die eerste Donor, die leeft nog steeds in mij.

Die transplantatie is niet mislukt, béter nog die transplantatie heeft me voor het eerst laten voelen wat 'leven' is. 

Wat het is om niet naar adem te moeten happen, hoe het voelt om voor het eerst een trap op te lopen en een boekentas te dragen. 

Dankzij mijn eerste Donor studeerde ik af en ging ik studeren aan een échte hogeschool, wie had dat gedacht!

Dankzij mijn eerste Donor kon ik mee met de klas, zonder een rolstoel, zonder zuurstof.

Dankzij mijn eerste Donor was ik eindelijk zoals al de rest en niet 'dat meisje met de zieke longen'.

Dankzij mijn eerste Donor proefde ik héél even van alles wat 'leven' inhield.

Dus neen, die transplantatie is niet mislukt.

Want zonder mijn eerste Donor was het tien jaar geleden gewoon gestopt.

Daarom een meer dan welgemeende 'dank u' aan mijn Donors.

Aan alle Donors en nabestaanden.

En wat ik vandaag deed,

Donorformulieren uitdelen op een beurs, honderden zijn er uit mijn hand gegaan.

Een beetje hoop voor zij die nog steeds veel te lang moeten wachten.

En ik zou ik niet zijn als ik u nog even het donorregistratieformulier mee geef. 
Je kan het downloaden door op de foto hierboven of op deze tekst te klikken. Dank je wel!

Exact 8 jaar is het vandaag alweer geleden, 8 jaar sinds mijn re-transplantatie. 

De dag waarop 

wanhoop en hoop, 

intens geluk en intens verdriet 

elkaar ontmoette. 

De dag waarop ik tot mijn grootste verdriet mijn eerste paar nieuwe donorlongen moest afgeven. 
Maar ook de dag waarop mijn tweede donor op het allerlaatste moment toch kwam. 

De dag waar niemand in geloofde, maar wij -de chirurgen, donor en ik- het toch maar deden.

8 jaar is het al, 8 mooie voorbij gevlogen jaren.

Dankzij mijn donor

Zij zei ja!

En moet je ons nu zien.

Mijn donor en ik.

Gisteren vierde ik mijn 29e verjaardag en ik moet toegeven ik vind dat zo vet.

29 jaar als ze voorspelden dat je geen 5, 7 of 12 zou worden.

29 jaar terwijl 8 jaar geleden vrienden stil bij elkaar zaten om mijn 21e te 'vieren'

omdat het mijn laatste zou zijn want de 2e donor liet op zich wachten.

29 volle jaren en ik voel me beter dan ooit!

 29 prachtige jaren.

29 dankbare jaren.

29 gevierde jaren.

Vet!

Ons kleine mannetje is groot aan't worden. Gisteren was het 'meterdag' en gingen we samen te voet naar het provinciaal domein. 

Op de kinderboerderij werd ie helemaal gek van de diertjes en op de speeltuin moest meter alleen nog helpen als ie ergens op moest klimmen zoals de wippertjes. Nadien aten we samen gemaakte pannenkoeken ('pannenkoeken, pannekoeken hey hey hey' zoals Siemen zegt) en dan was zijn kaars officieel uit. Heerlijk genoten van elkaar, van het zalig weertje en van een leeg provinciaal domein, een zeldzaamheid.

Vriendlief en ik hadden een verlengd weekend, zijn allereerste dag congé maandag!

's Zaterdags hebben we een rondje Leuven gedaan, zondag hadden we een luie dag met gezellig veel gekokkerel en maandag kregen we eerst heel fijn bezoek en nadien hadden we een bezoekje aan de aquaheaven op de agenda staan. We zijn het saunahuisje gewoon en dat is al heerlijk, maar dit is nét een beetje meer 'vakantie-gevoel'. Lekker warm, palmbomen, een zwembad, jacuzzi's, sauna's, hammams & lekkere champagne, zalig!

De laatste blog over het mooie Boedapest is er eentje waar we even 'vakantie' namen tussen het citytrippen door. Bovenop het dak van het hotel lag een prachtig zwembad en met 36 graden mocht dat ook wel. Het was deel van de wellness van het hotel dus het water was niet ijskoud maar perfect qua temperatuur.

Genieten, niet alleen van het water, maar zeker ook van het uitzicht!

Na een hele dag siten gisteren en vandaag komt mijn website er weer wat properder voor. Het plan voor de komende dagen is om alle items in orde te zetten en eventueel enkele toe te voegen. Ik kan maar niet beslissen of ik nu al dan niet een foto-album moet op mijn site. Ik denk en hoop dat er op de blogs genoeg persoonlijke (vakantie) foto's komen, dus het neigt momenteel naar een neen. Ik moet de spelen-blogs dringend bij hun item zetten en ook foto's toevoegen, maar ik loop hopeloos achter, de komende dagen maak ik er echt werk van, ik ben nu toch bij vriendlief en die heeft een big ass pc. Buiten aan mijn eigen site te prutsen ben ik ook nog bezig aan de website van Re-Born to be alive vzw en komt er binnenkort nog een gloednieuwe website aan! Meer details als ie, begin september, online verschijnt!

Voor vandaag een blog met wat foto's van Boedapest, ik had geen zin om er een ellendig lange fotoblog van te maken, dus heb ik enkele foto's gekozen van de bekendste bezienswaardiheden, zoals het heldenplein ed. En dan ben ik er stilaan door voor mijn Boedapest-blogs! 

Alleen al om de uitzichten moet je eens naar Boedapest. Het is wellicht één van de grootste troeven van de stad. We hebben zoveel bergen beklommen en zoveel kanten van Boedapest gezien dat het onmogelijk is om alle foto's hier te plaatsen. Hier een kleine selectie van de voor mij mooiste uitzichten van de stad.

Ik heb nog nooit zoveel ge-oh't en ge-wow't als ginder, het uitzicht is dan ook adembenemend mooi en zo rustig.

De eerste avond in Boedapest maakten we een boottochtje op de Donau, mooi! 's Avonds zijn alle gebouwen en de vele bruggen langs de Donau prachtig verlicht en dat maakte het een beetje magischer dan overdag. 

't Was een hele fijne avond met slecht eten maar vooral veel goede Hongaarse wijn!

En  voor morgenvroeg heb ik een pracht van een reportage voor jullie klaar staan. Echt mijn mond staat er nog van open dus ik moet het gewoon op mijn website plaatsen. Dus kom morgen zeker nog eens langs!

Ik kan het van mezelf niet geloven dat ik een hele blog wijd aan een hotel, maar het was gewoon zo mooi in Boedapest. We verbleven in het Zara Continental en dat was vroeger een badhuis, zoals er in Boedapest zovele zijn. Maar dit was gewoon te prachtig.

We hadden een welness boven op het dak van het hotel, met zwembaden, jaccuzi's, sauna en andere gelegenheden en dat maakte het nog affer dan af. Het uitzicht van op het dak was fenomenaal, je kon er enkele van de vele monumenten bewonderen en ook het ontbijten op de binnenkoer vond ik zo geweldig mooi.

En uiteraard enkele foto's, de komende dagen komen er nog echte vakantiefoto's ook, maar voor nu hotelfoto's van het hotel waar ik verliefd op ben en zo genoten heb.

Gisteren lagen we nog heerlijk op het dak van ons hotel in het 36 graden zonnetje

en vandaag zijn we alweer thuis.

We hebben genoten van het mooie Boedapest. De uitzichten zijn er fenomenaal,

ons hotel magnifique en onze trip te kort!

Foto's van onze trip volgen uiteraard de komende dagen!

Mijne was is gedaan en gedroogd en mijne koffer is gepakt! En amai ik heb mij beperkt, alles, inclusief vriendliefs gerief kreeg ik in een medium koffer! We moeten naar Boedapest, dat hebben wij niet zelf gekozen, dat deed vriendliefs baas voor ons. Maar ons hoort ge niet klagen hoor, bijlange ni! En hopelijk is het even gezellig als vorig jaar in Portugal! En nu mijn laatste taak voor vandaag, mezelf voorzien van wat eten, het maagske knort!

Mijn nieuw statief moest nog eens uitgebreid getest worden voor onze trip naar Boedapest binnenkort en toevallig was het gisteren, wonder boven wonder, goed weer. We trokken naar het bos, zetten ons in de zon op een boom en picknickten. Gewoon genieten van een perfecte luie zonnige zondagmiddag!

En volgend weekend, Boedapest!

Toen we vorig jaar in Kopenhagen waren zat ze niet meer op haar steen omdat ze naar de wereldtentoonstelling was in Japan. Dit jaar hadden we tijdens ons verblijf in Kopenhagen meer geluk en kregen we de 'kleine' zeemeermin te zien. 
Ik had al zo vaak gehoord dat ze zo klein was, dat ik verschoot hoe groot ze nog uitviel. Ja ze is klein, maar niet petieterig zoals ik me had voorgesteld.

Op de dag dat we haar gingen bezoeken was ze wel wat winderig zoals je kan zien.

Vanavond eindelijk het langverwachte Take That concert!

Ik kijk er zo naar uit en wou dat ik weer 15 was.

De stad loopt vol Take That fans, overal horen we de vraag naar het stadion en er is gewoon zoveel volk. Ik voel gewoon dat het meer dan goed gaat worden! En laten we vooral gewoon hopen dat het door gaat, want eergisteren is er een concert in Kopenhagen afgelast omdat Robbie ziek was.
En dat de regen stopt en het gaat zomeren, want komaan, ik zit hier in een rolkraagtrui, ongelooflijk.

In minder dan 100 dagen ben ik 10 jaar getransplanteerd! 10 volle jaren!
Ik heb het in twee keer gedaan, maar daarom niet minder belangrijk.

Nauwelijks te geloven, ik herinner mij de eerste oproep nog al was het gisteren! Hoe voorbereid ik ook was, ik was één en al paniek.

In 10 jaar is er ongelooflijk veel gebeurd, maar daar ga ik binnen een kleine 100 dagen wat uitgebreider op in. Ze waren prachtig, met een uitzondering van de chronische afstoting, maar zelfs dat zette me met de beide voeten weer even op de grond. Het liet me beseffen van het geluk dat ik had.

Zowel mijn eerste als mijn tweede donor blijven mijn helden, de dankbaarheid is adembenemend groot!

Voor de transplantatie


Voor de transplantatie

 
Een maand na de transplantatie


Nu!

Als ik ooit in Oslo zou gaan wonen, dan zou ik zeker een huisje kiezen vlakbij dit park! Vigeland sculpture park is bekend om zijn beeldhouwwerken. Er staan bijna 200 bronzen en granieten beelden en de absolute blikvanger is de monoliet, een zuil van 14 meter die bestaat uit 121 menselijke figuren. Prachtig is het en de beelden zijn echt heel groot. We hebben genoten van hier rond te wandelen en merkten dat het echt een plaats was waar mensen afspreken of gewoon komen hangen. Zo schoon!

Enkele kiekjes van het uizicht van op onze camping in Noorwegen, adembenemend was het!

Deze foto is genomen om middernacht zonder flits, het was er zo licht dat je nog met gemak een boek buiten kon lezen. Heel bizar om te moeten gaan slapen bij zo'n heldere hemel, maar het had wel iets magisch.

Het wordt wel eens tijd dat ik enkele 'vakantiefoto's' laat zien van na de Wereldspelen in Zweden. Uiteraard komen er nog foto albums op deze website, maar eerst nog wat gewone foto-updates. We zijn enkele dagen in Zweden gebleven, maar nadien zijn we doorgereisd naar Noorwegen. De natuur is in beide landen fenomenaal! We hebben uiteraard de hoofdstad Oslo bezocht en dat vonden we met z'n allen meer dan de moeite!

Eén van de mooiste dingen die we gezien hebben in Oslo was zeker het Operahouse. Een prachtig spierwit gebouw (véél witter dan dat in Sydney!) met een 'uitmonding' in het water.
 

Vriendlief en ik zijn vandaag de volle 3 jaar samen!

En dat voelt nog altijd even kriebelig als drie jaar geleden, misschien zelfs nog een tikkeltje meer...

Op dit eigenste moment vieren we onze Siemen zijn verjaardag, ook al is het pas zaterdag écht zijn tweede verjaardag, vandaag kregen we prachtig weer en gaan we vieren!

Naar jaarlijkse gewoonte een nijntjestaart, dit jaar mét Boris beer, want dat is ook zijn favoriet! Vanbinnen vanilleroom en véél, héél veel verse aardbeien! Ik kijk ernaar uit om zijn gezichtje te zien als hij de taart ziet!

Een paar dagen geleden trokken we naar een klein Noors dorpje vlakbij Oslo, we hadden beloofd Monica een bezoekje te brengen nu we toch in Zweden & Noorwegen aanwezig waren. Monica en ik zijn sinds een hele tijd al vrienden op de Spelen, ieder jaar een leuk weerzien met oude bekenden zoals haar, maar ook met de vele nieuwe gezichten. Nadat we te weten kwamen dat de Spelen in Zweden zouden plaats vinden nodigde ze ons meteen uit om langs te komen bij haar.

En wat 'n geluk dat we dat gedaan hebben, ze woont in een typisch noors huis met een uitzicht om U tegen te zeggen. Ik heb uren zitten staren naar de omgeving, zo ontzettend mooi was het. Het typische beeld dat ik van Noorwegen had, zo is het er ook, allemaal houten huisjes in verschillende kleurtjes midden in de bergen en de bossen. Ik zou er zo kunnen gaan wonen, verliefd ben ik op het uitzicht en de rust. Uiteraard zou ik in de winter vluchten voor de vele sneeuw en de elanden die dan de bergen afdalen op zoek naar eten.

Ondertussen staat Noorwegen op mijn to do list, want ik zou het land toch wat uitgebreider willen verkennen, wat ik nu gezien heb is al zo mooi en er zullen nog wel veel mooiere plekken te bezichtigen zijn!

Wij zijn sinds enkele dagen in Noorwegen en het is hier meer dan prachtig! Zoveel natuur en zoveel rust, dat het soms niet te geloven is! Die rust die doet deugd, na zo'n spelen is dat geen overbodige luxe. Helemaal uitgerust ben ik weer fris en monter bekomen van dit avontuur.

Zo dadelijk gaan we een bezoekje brengen aan Monica, een transplantatievriendinnetje en daar kijk ik uiteraard naar uit.

En nu moet ik mij haasten dat ik deze blog opsla want mijn internet gaat weer weg vallen!

Na 3 dagen, waarvan een rustdag in Hamburg, zijn we in Kopenhagen terecht gekomen. Zoals ik al schreef één van mijn favoriete steden, het is hier prachtig en de lucht komt hier precies altijd uit een of ander perfect schilderijtje. Internet op onze mobilhome parking is niet beschikbaar, maar ik zoek wel een of ander onbeveiligd netwerk uit. Ik lijk wel bezeten, maar ik moet en zal mijn website en facebook up to date houden. En anders is er nog altijd die ene mogelijkheid, de mcdonalds hier vlakbij, altijd gratis internet, een zege op reis!

Hamburg was fijn, maar nu niet om te zeggen dat het waw was, leuke winkelstraat en enkele bezienswaardigheden die de moeite waren.

We blijven nu tot woensdagochtend in Kopenhagen, zodat we de stad nog eens op het gemak kunnen bezoeken en bewonderen en dan rijden we verder naar onze final stop, Göteborg! Ik ben zo benieuwd hoe het er zal zijn.

En dan mogen de spelen eindelijk beginnen, naar uitgekeken, hard voor getraind en dat zal nodig zijn als ik terug denk aan Australië! Het liefst zou ik in elke discipline met een medaille naar huis komen en dan nog het liefst een gouden, maar ik weet dat dat gewoon onmogelijk is op deze spelen.

Dus het doel is, bij badminton, die verdomde eerste ronde overleven. Misschien weten jullie het nog, maar in Australië kwam ik uit tegen een Iers meisje en verloor ik met 9-8, 9-6 mijn wedstrijd en de finale werd gewonnen door datzelfde meisje met 9-1 en 9-0. Bijzonder jammer dat je de eerste ronde moest overleven om verder door te mogen gaan. Laten we hopen dat het dit jaar anders gaat! Bij tafeltennis is het doel om de bronzen medaille van in Australië te evenaren en laat ons nogmaals hopen dat dit zal lukken!

In ieder geval ben ik zeer blij dat ik hier voor de 2e maal aan kan deelnemen en het voornaamste is uiteraard genieten en nieuwe mensen leren kennen, oude bekenden terug zien en ga zo maar verder.

Sinds ons vertrek vrijdag zijn we in Hamburg en hebben we onze eerste stop. De reis is een grote flashback naar vorig jaar de spelen in Vaxjo! We volgen exact dezelfde route en verblijven op dezelfde plaatsen, alleen in een iets sjiekere mobilhome. De Spelen in Vaxjo waren zo leuk dat ik er stilaan heel erg naar uit begin te kijken, Göteborg! En tot hiertoe alles vlot, ehec nog niet tegen gekomen en we zijn van plan dat zo te houden, we hebben gelukkig genoeg eigen voedsel mee en de rest wat we eten is allemaal warm.

Morgenvroeg vertrekken we richting Kopenhagen en man die stad is echt keischoon! Een van mijn favorieten tot hiertoe, dus daar gaan we enkele dagen van genieten! De kleine zeemeermin is terug, die was vorig jaar op een tentoonstelling in Japan ofzo.

En hier ga ik het helaas al bij laten, ik zit hier op een of ander onbekend internet (ik vermoed van de bewaker hier) en dat gaat het niet heel lang meer trekken. Ik ben uiteraard zo dom geweest om mijn pc nog niet te voorzien van foto's dus helaas nu nog geen foto. Morgen, beloofd!

Ook hier nogmaals bedankt voor de vele steun via mijn website, mailtjes, facebook, ...

Lieve groeten Xx

Het is zover! Nauwelijks te geloven, maar het is zover! Morgenvroeg vertrekken we met de mobilhome richting Zweden voor mijn tweede deelname aan de World Transplant Games. Na Australië is nu ook Zweden aan de beurt, Göteborg!

Een week lang sporten, een week lang opboksen tegen de betere transplant-atleten en een week lang uitermate hard genieten van mijn prachtige donor! Een week vol dankbaarheid...

Voor de mensen die zich afvragen hoe mijn schema eruit ziet qua sport zal ik het hier even neerpennen. Ik schat dat elke sportdag ongeveer om 8u begint, maar precieze tijdschema's weet ik pas later deze week.

1. Maandag 20 juni 2011 - Badminton singles

2. Dinsdag 21 juni 2011 - Badminton doubles

3. Woensdag 22 juni 2011 - Tafeltennis

Geen tennis dit jaar omdat ik badminton doubles prefereer en dat wil ik gewoon niet missen. Vorig jaar vierde geworden in deze discipline en dat gaan we dit jaar toch minstens proberen te evenaren! 't Lijveke is in vorm en nu hopen dat we 'ne goeie dag' hebben op het moment dat het erop aan komt!

Alleszins boodschap nummer 1 is genieten genieten genieten en dat gaan we dan ook weer eens met volle teugen doen!

Het hoe en het wat van het internet in Zweden kan ik niet inschatten, normaal gezien is er gratis internet aanwezig in het hotel, maar eerst zien en dan geloven! Vanaf ik op internet kan gaan er zeker blogs volgen, maar ik kan dus niet exact beloven wanneer. Mijn facebookpagina zal regelmatig voorzien worden van mobiele berichtjes en dat kunnen dus ook in de gaten houden als jullie willen.

Thumbs up & Tot gauw! Xx

Ps, mijn vriendjelief is de allerbeste, hij kwam mij vanavond nog verrassen met een bezoekje voor ik vertrek! *ooooooh*

Amper negen uur 's avonds en ik moet al mijn best doen om mijn ogen open te houden. Ik heb vandaag voor de laatste keer gebabysit op Siemen en wat hebben we genoten! Lekker verwend, veel foto's gemaakt en geknuffeld als de besten, hopelijk kunnen we nu een maandje verder. Wat ga ik hem toch missen!

Als we terug komen van Zweden is ie jarig en dan begint de verwennerij opnieuw, ik kijk er al naar uit!

Gisteren mijn laatste controle gehad en de longen doen het gelukkig nog prima! Het lijveke is ook in topconditie, nu is het alleen een kwestie van dat zo te houden tot de dagen dat ik moet sporten! Ha ja!

En dan morgen begint het, inpakken! De sportzak ligt al zo goed als klaar, maar al de rest moet nog gedaan worden. Ik moet nog voorschriften gaan halen, want er waren er enkele die ontbraken. Nog een training meepikken en dan is het officieel gedaan, want vrijdag zijn we in alle vroegte ermee weg! Een ritje naar Zweden met onze splinternieuwe mobilhome waar ik een hele weg over een tweepersoonsbed beschik, meer moet dat niet zijn!

Ik ga vanavond nog proberen enkele blogs te schrijven voor als ik weg ben, da's altijd leuker dan een lege blog. Ik heb geen idee waar we onderweg allemaal internet gaan hebben en hoe vaak dit gaat gebeuren, daarmee wat blogs vooruit schrijven!

Ik bedacht me net dat ik de foto's van ons tripje naar Haspengouw nog steeds niet online had gegooid, vandaar een wat verlate fotoblog. Het was een heerlijke dag met een lekkere picknick en een prachtige omgeving!

Het lijkt echt drie maal niets tot je ervoor staat of tot in het puntje van de top klimt. Fenomenaal!

We kuierden over de Champs Elysees en stiekem neuriede ik het liedje in mijn hoofd. We winkelden een beetje en ik kocht een knalroze broek en een hippe zonnebril. We schoven aan bij Laduree en aten macarons in de Jardins des tuileries, waar we nadien heerlijk door kuierde in de stralende zomerzon.

En we genoten met volle teugen, want Parijs is magisch in mijn ogen!

We zijn weer thuis van vijf heerlijke dagen Parijs!

Een van de eerste dingen die we gedaan hebben was macarons gekocht bij Laduree. Lang naar uitgekeken, lang op gewacht, maar ze zijn het waard! Er liggen er nog enkelen in de frigo, maar het aantal slinkt zienderogen. De lekkerste waren voor mij de chocolade, de oranjebloesem & de citroenenmacarons, mmm :)

Als ze op zijn gaan we gewoon terug toch ?

Als je graag een receptje wil, dan kan je dat via deze link vinden in mijn blog

Parijs is zoals altijd in één woord subliem, ik ben zot van deze stad! We genieten van elk moment en alles wat er te zien valt. Op dit moment liggen we languit in bed met een fles champagne en zijn we stikop van al dat geloop, maar kijken we uit naar morgen, nog meer Parijs!

En we hopen dat morgen die files aan de eiffeltoren eindelijk wat minder zijn, want daar zouden we toch nog even van het uitzicht willen genieten! Duimen dus!

Voor moesten jullie je afvragen waar ik weer ben ...

De allerlaatste post van Rotterdam, het was fijn, het was mooi! Het laatste wat we deden was een high tea bij Hotel New York. Veel fijne dingen over gelezen dus het testen eens waard, hier in België is het nauwelijks te vinden en dat is echt jammer. Het was lekker en vooral veel, de omgeving was prachtig, zeker aan te raden! Het koekje bij de verse muntthee was echt het beste!

De terugreis was minder fijn, onze rit van 2u werd eentje van meer dan 6u. In Rotterdam hoorden we al dat onze rechtstreekse trein niet reed, dus we moesten om via Breda en dan via Roosendaal richting Antwerpen / Brussel. De trein naar Breda ging ok, maar eens in Breda zaten we al op de trein toen we na een half uurtje hoorden dat er een accident gebeurd was op het traject Breda - Roosendaal, de bussen stonden eigenlijk vrij snel klaar en ik wurmde me met vriendlief op de tweede bus. Aangekomen in Roosendaal zei iedereen iets anders, perron op, perron af,  elke minuut wisselde het. En eindelijk hadden we onze trein gevonden, die zat echt propvol. Ik had vriendlief al gezegd niets uit te halen, want we vlogen er toch weer af en toen ik het zei werd het ook afgeroepen, de trein zou niet vertrekken. Uitgestapt , alles opnieuw bekeken, conducteurs aangesproken en de trein zou dan toch via Antwerpen - Mechelen rijden, dus er weer op. Een uurtje later vertrokken we dan toch eindelijk richting België, om in Mechelen op het nippertje de allerlaatste trein te hebben richting Leuven, een chanceke dus!

Die kubuswoningen, dat was iets bizar en klein, benauwend zelfs. Ik kan er nog steeds niet aan uit met mijn rechtdenkend hoofd.

Maar wel leuk om foto's van te maken!

Na een minder goed begin van onze trip naar Rotterdam ging het tegen de late namiddag wat beter en kroop ik mijn bed uit om een tochtje te maken door de stad. We liepen langs de haven en wandelden door de stad langs de helaas gesloten winkels om uiteindelijk uit te komen bij de Erasmusbrug. Ik had de tip gekregen om deze zowel overdag als 's avonds te bezichtigen en dat deden we ook.

En dat alles ging vrij aardig, het ziek zijn trok nog meer weg en 's avonds was ik zelfs in staat om heerlijk te gaan dineren in ons hotel. Ik heb me lang afgevraagd of dat wel slim was, maar uiteindelijk voelde ik mij goed en alles bleef netjes op zijn plaats zitten. Aangezien we vrij laat gingen eten waren we helemaal alleen in het restaurant en dat was zo gezellig en relax dat het echt heel erg fijn was en uiteraard was het eten goddelijk.

We gingen eens naar Rotterdam, poepchique doen in het Hilton. Helaas liep het mis bij het vertrek, de frietjes van de dag voordien besloten zich naar buiten te manoevreren via de niet zo juiste weg om het proper te houden.

Na een misselijke en beroerde ochtend toch maar vertrokken, om ook op de trein alles subtiel onder te k*tsen (lang leve de voorziene zakjes). Na 2 uur reizen mocht ik gelukkig meteen in mijn Hilton bedje gaan liggen en dat beviel uitstekend. We hebben genoten van onze poepchique doch lelijke hotelkamer en het bed en de kussens waren heerlijk.

Gelukkig in de vooravond weer helemaal top en toch nog kunnen genieten van het verrassend mooie Rotterdam!

Vorig weekend gingen we naar Haspengouw en ik had al langer een update hierover beloofd, maar het is zo ongelooflijk druk dat het er maar niet van kwam. De afgelopen 48 uur heb ik gebabysit en ik heb echt geen enkel momentje gevonden om even online te komen. Zo druk, maar oh zo leuk!

Ik moet zeggen dat Haspengouw onverwacht mooi was! Ik en vriendlief hebben dan ook uitgebreid genoten, we picknickten ergens helemaal alleen tussen de bloesems, echt geen kat kwam er voorbij. We dronken een lekker flesje, aten verse aardbeien, lagen in de zon en maakten er gewoon een relaxte middag van tussen het zomerse groen.

Ik hoop dat we de kans krijgen om het snel nog eens te doen, zo mooi was het!
 

Meer foto's volgen (wellicht morgen), maar morgen nog een babysit-dagje en dit weekend naar Rotterdam.

We gingen een weekend naar zee en gisterenavond voelden we ons allebei alsof we van een lange reis terug thuis kwamen. Een heerlijk deugddoend weekendje was het, verwennerij, zon, zee & strand!

Heel gewoon, maar fantastisch!

De zoo met kindjes is zoveel leuker dan zonder. Het werd tot 16 graden, een lekker zonnetje, truiendag, ideaal dus om naar de dierentuin te gaan met onze kleine man! En met zijn anderhalf jaar kent ie al verschillende dierengeluiden, was ie enthousiast genoeg om de kinderboerderij binnen te gaan en ging ie 50 keer van dezelfde kleine glijbaan. We hebben genoten, allemaal!

We hadden ons weekendje zee uitgesteld omdat hier nog zoveel sneeuw ligt en nog steeds valt en daarom verwenden we onszelf met een sauna-arrangement. We zaten veel te lang in de jacuzzi en het was extra magisch, want de sneeuw viel met bakken uit de lucht, héérlijk was het!

En sinds we thuis zijn geraak ik niet meer afgekoeld, zaaaalig, misschien toch iets te lang in de sauna gezeten?

En een wellicht laatste reeksje foto's van onze citytrip naar Portugal.

De tweede dag dat we in Lissabon waren hebben we vooral de stad zelf bezocht, al wandelend tussen de kleine straatjes en honderden trapjes.

Nog een fotoblog, omdat ik Portugal magischer vond als het donker was.

We hadden een nachtelijke vlucht naar Lissabon en eens aangekomen zijn we meteen begonnen met rond touren. Het werd een superlange dag, maar wel een heel erg fijne. Onder het motto dat beelden meer zeggen dan woorden hier enkele foto's, hier enkele foto's!

Tijdens ons verblijf in Lissabon hebben we héérlijk goed en vooral veel te veel gegeten. In de bekendste bakkerij van de stad mochten we 'Pasteis de Belém' gaan proeven. Op voorhand was ik heel sceptisch omdat het me meteen deed denken aan rijsttaartjes en daar ben ik echt geen fan van. Dit was echter goddelijk! Een overheerlijk vanillecustard taartje met bloemsuiker en kaneel. Ik hou van macarons en van allerlei zoetigheden, maar dit was wellicht het jummiest wat ik ooit heb geproefd qua desserts.

Deze fameuze bakkerij heeft maar liefst 500 zitplaatsen en je ziet de 'Pasteis de Belém' met honderden per keer van de bakplaat komen en met tientallen per keer verkocht worden. Bakplaat na bakplaat, rijen mensen die van heel ver komen om dit gebakje te proeven. Wat een geluk dat ik niet in Lissabon woon, je zou me na een tijdje kunnen rollen. Uiteraard heb ik al naar het recept gezocht en al gevonden op internet, dus binnenkort ga ik het eens proberen. Als je in Lissabon ben, ga zeker naar deze bakkerij, ze maken de taartjes al sinds 1837 en eens geproefd ben je verkocht!
 

Een foto van op onze laatste dag, ergens in een rijkeluis-kuststadje vlakbij Lissabon. Het was ochtend vandaar een vestje, de temperaturen rond de middag hingen er rond de 20 graden.

En het was prachtig, elke minuut opnieuw. Mijn voeten en benen doen zoveel pijn, maar het was het absoluut waard. Lissabon is behoorlijk heuvelachtig en het was dan ook een ongelooflijk gevoel om dit allemaal te doen zonder kortademig te worden. Dat blijft me toch wel steeds opnieuw verbazen dat het allemaal kan. Het was mooi en zoals iedere vakantie te kort, maar we hebben zooo genoten van elke minuut!

Voor het verlengde weekend gaan vriendlief en ik op citytrip naar Lissabon. Na al die maanden krijgen we eindelijk nog eens de tijd om samen op mini vakantie te gaan. En wat kijk ik er naar uit! Alles werd voor ons geregeld, we logeren in een prachtig 4 sterren hotel in het oude stadsgedeelte met vlakbij alle openbaar vervoer dat je je maar kan wensen.

Ik ben zo benieuwd naar Lissabon! Ik heb dan ook al zo vaak gehoord dat het er prachtig is en ik hoop dat we dat gevoel ook gaan ontdekken. Dat we zo veel mogelijk gaan zien en dat ik jullie kan opzadelen met een enorm uitgebreid foto-verslag!

De temperaturen hangen er nog rond de 20 graden en tijdens de periode dat we ginder zijn verwachten ze geen regen. Jeej! Even totaal anders dan dit vies grijs regenweer zal ons deugd doen. Want hoe mooie de herfstkleuren ook zijn, geef mij maar toch maar een lekker warme zomer!

Ik wist dat het erg ging zijn, maar dat het zo frustrerend en vermoeiend zou worden had ik niet gedacht. Deze ochtend was het de verkoop, of noem het het gevecht om een ticketje voor de nieuwste Take That tour. Het ergste is, dat ik niet eens hoefde te gaan, ware het niet dat ik me altijd had voorgenomen om te gaan 'als ik getransplanteerd was'.

Vroeger was ik een die hard fan, dan bedoel ik als prille tiener, ze gingen uiteen en uiteindelijk volgde ik alleen nog Mark Owen. Met heel veel spijt liet ik het ene concert na het andere aan mijn neus voorbij gaan, zelfs toen ze op enkele meters van mijn deur verwijderd waren kon ik er niet bij zijn, omdat ik te ziek was. Tranen met tuiten, elke keer weer. Frustratie omdat ik ook dat niet kon. Dus nam ik me voor, dat ik in betere tijden eens naar een optreden zou gaan, als in na mijn transplantatie.

Nu heb ik wel heel heel lang moeten wachten en volg ik hen ondertussen niet meer zoals vroeger, de die hard fan is een beetje uit mij gegroeid met het ouder worden. Toen ik op de radio hoorde dat er een nieuwe tour kwam heb ik er niet lang over getwijfeld, ik zette de datum 500 keer op een briefje en in mijn agenda zodat ik het zeker niet zou vergeten. En vandaag was de dag van de verkoop, met versterking zat ik aan de pc en probeerden we echt ellendig lang binnen te geraken. De wachtrijen zaten constant vol, we werden bijna binnen gelaten en sprongen dan weer terug naar de homepagina (zo'n 10000 keer). Kortom frustratie alom. Ik had er mij ook zo op gefocust dat ik zou gaan, zonder meer, maar dit was echt niet fijn. Na een uur proberen liet de website weten dat het uitverkocht was, na de pagina's te vernieuwen en vernieuwen was er een serverfout (en gelukkig geen uitverkocht concert) en kreeg ik eindelijk mijn zo geliefde ticketje vast. Ware het niet dat ik net ging betalen en het dan weer fout ging. Na deze poging waren de tickets die ik wilde uitverkocht en ging ik voor een ander ticket, éénmaal proberen en het was gefixt. Opluchting!

Dus volgend jaar, in de zomer, ga ik naar Take That, als ex-die hard fan, maar ik zal zooo blij zijn om Mark, na 10 jaar nog eens in levende lijve (en wellicht met een verrekijker om U tegen te zeggen) terug te zien. En dan misschien niet van zo dichtbij als op mijn Make A Wish dag, maar toch... Ik ben blij dat ik die belofte ooit aan mezelf gemaakt heb, ik kijk er écht naar uit! Laat die gillende tieners maar komen, ik ga ervan genieten en niets kan me deze keer nog tegen houden. Jeugdsentiment, aaaaah heerlijk!

Mijn allerliefste mannetje is vandaag jarig en dat hebben we uitgebreid gevierd. Vorig jaar was ik op dit moment in Australië en kon ik niet meevieren dus dit jaar hebben we het uitgebreid gedaan. Ik had voor de gelegenheid enkele taarten gemaakt, met dit weer geen biscuits, maar een lekker luchtig lemon taartje met verse aardbeitjes! Heerlijk waren ze, al zeg ik het zelf!!

Nadien gingen we uit dineren in ons favoriet restaurantje in Leuven. En 's avonds trokken we enkele uren met z'n tweeën naar een prive sauna hier in het leuvense. Zalig zo dobberend op het water, met een stilte om U tegen te zeggen en onder een open sterrenhemel! Het was echt pure luxe, stomende jacuzzi's & zwembad, hammam, sauna, massages, teveel martini brut ...

We hebben genoten tot en met!!

Vandaag kreeg meneer een fijn familiefeestje met barbeque en veel gezelligheid ;)

Ons kleinste mannetje in de familie werd afgelopen week 1 jaar... En het was fantastisch! Hij heeft zo zo zo genoten van zijn dag en wij met hem. Een jaar geleden werd ik toen eindelijk meter en eerlijk waar, ik kan me geen leven meer inbeelden zonder dat kleine ventje. En wat vliegen de jaren zo om :)

We hebben eindelijk een internetgelegenheid gevonden en wel in de McDonalds, lekker marginaal, maar internet is internet en ik zou zot zijn geen update te maken voor jullie!

Zoals jullie zien is onze reis al gevorderd, we zijn ondertussen drie dagen onderweg en verbleven een dagje in Hamburg en ondertussen al 2 dagen in het oh zo prachtige Kopenhagen. Ik denk dat ik verliefd ben op deze stad met zijn zowel moderne als authentieke kantjes. Allemaal supervriendelijke mensen, een heerlijk weertje en veel te veel te bezichtigen. En mooie mensen, het valt zoooo hard op :)

Het plan is om morgen te vertrekken naar Malmö en dan door te rijden naar de eigenlijke bestemming Växjö waar de spelen zullen plaats vinden. En het is stilaan tijd om de spanning te beginnen voelen en om een beetje extra stressig te zijn. Op 1 juli speel ik trouwens tennis, op 2 juli doe ik aan badminton en als ik juist zit speel ik op 3 juli tafeltennis. Extra duimen zijn op die dag méér dan welkom!

Voor wie het nog niet wist, wij reizen met een mobilhome, wat echt voor mij pure luxe is. Ik heb een uitgebreid bed waar ik met gemak de rijdende uren door breng. Uitgebreide updates komen er natuurlijk van op de spelen zelf, maar voor nu hou ik het even kort.

Oh btw, mijn excuses voor de superslechte kwaliteit van het krantenartikel, het moest gewoon zo snel gaan.

Afgelopen week voorspelden ze prachtig weer en besloten vriendlief en ik om naar zee te trekken. Aangezien we in het binnenland allebei tam zouden worden van de warmte was dit een ideale keuze. En het was echt helemaal heerlijk, we hebben urenlang gewandeld, verse garnalen gepeld en genoten van de zon.

Ondertussen komen de Europese Spelen voor hart- & longgetransplanteerden steeds dichterbij en aan het einde van deze maand is het al zover. Jeetje de tijd blijft vliegen! En natuurlijk zijn de zenuwen al ruimschoots aanwezig! Ik ben mijn site klaar aan het maken voor de Spelen en er zullen de komende dagen nog wat nieuwe dingetjes en extraatjes op komen. Op de site van ons hotel staat dat er over heel het hotel gratis wifi aanwezig is en ik hoop het dan ook. Het zou fijn zijn om jullie op de hoogte te kunnen houden van mijn avontuur in Zweden. Het hotel ziet er trouwens prachtig uit, compleet met sauna & jacuzzi, mmmm!

Ik kijk er alvast naar uit!
 

Exact een week geleden vertrokken vriendlief en ik naar Barcelona, eindelijk! En ondanks de dreigende aswolk die daags voordien het luchtruim naar Barcelona blokkeerde, verliep onze reis vlot, zonder vertraging. Gelukkig.

Toen we elkaar ontmoet hadden in Barcelona en uiteindelijk ook samen kwamen namen we ons voor om elk jaar rond onze ‘datum’ naar Barcelona te trekken. Vorig jaar, rond onze datum werd mijn metekindje geboren en nadien waren er de wereldspelen, dus kwamen we er niet toe. Dit jaar met extra voornemens en amper 2 weken op voorhand geboekt zijn we er toch geraakt. En het was heerlijk! We kregen heerlijk weer mee, enkel de tweede dag hadden we af en toe een prutsbui van 3 minuten.

We bezochten de typische dingen, Sagrada familia, Parc Guëll, Fontana magica, Mont Juïc, Tibidabo en ga zo maar door. 4 dagen lang intens gelukkig rond gelopen in de stad waar we elkaar ontmoet hebben…(tot mijn allermooiste muts gepikt werd, grmbl)

Binnen een kleine week vertrek ik naar Barcelona, een last minute beslissing, maar wel één die al héél lang in ons hoofd zat. Want vriendlief en ik hebben elkaar, geloof het of niet, leren kennen in Barcelona! Afgesproken was dat we na een jaar teruggingen gaan om ons jaar samen te vieren, maar toen werd mijn metekindje Siemen geboren! Voor die gebeurtenis wilde ik het land absoluut niet uit! Nadien kwamen de wereldspelen (& de maand vakantie) in Australië en werd het weer uitgesteld. Helaas was toen de vakantie alweer voorbij...

Ondertussen zijn we alweer bijna een jaar verder en kijk, alles is geregeld. Volgende week trekken we vijf dagen naar Barcelona! Ik kijk er ontzettend naar uit om terug te gaan met nog steeds hetzelfde vriendje!

Een week niet geblogt, door één simpele reden, vakantie! Ik was een weekje aan zee met de familie en had daar geen tot nauwelijks internet, dus nu pas een update.

Het vriendje en ik begonnen het weekje zee met een gezellig verlengd weekend samen. En het was heerlijk, samen shoppen, wandelen en genieten van de zon! Nadien ging de vakantie voor mij verder met vrienden en hij moest weer gaan werken.

Dinsdag kregen we, tot mijn grote verbazing, de documentaire van mooie Eva te zien. En het was ontroerend. Haar zien en zelfs horen na haar overlijden doet me extra beseffen dat ze er niet meer is terwijl ze in de film zo levendig aanwezig is. Het is een film waarin je jezelf zo kan herkennen. Voor mij lijken het wel verdrongen jaren, want uiteindelijk ben ik al 9 jaar getransplanteerd. Maar alleen al de manier van hoesten deed me denken aan vroeger, de hoeveelheid medicatie, de aerosols, alles alles alles deed me denken aan mijn situatie voor de transplantatie. En ze doet het gewoon zo goed, ze was gemaakt om voor de camera te staan. Ik heb het thuis opgenomen en ga het zeker herbekijken, want ze was zo'n bijzonder persoon.

Verder was de vakantie gewoon super, het weer aan zee was echt heerlijk. Ik ben veel te veel gaan shoppen en heb heerlijk geslenterd langs duinen en de zee!

We zijn eindelijk eindelijk eindelijk naar Alice in Wonderland gaan kijken, waar ik ZO naar uitkeek. En ik vond hem goed, magisch en gewoon mooi. Burton had er wel iets meer van kunnen maken maar was duidelijk gebonden aan Disney. Ik vond trouwens ook dat Alice door een net iets betere actrice kon vertolkt worden. Maar hij was naar mijn mening echt wel goed en magisch mooi!

Hoewel ik er niet veel over vertel was de vakantie echt wel superfijn, vooral de weekends dan met vriendlief waren heerlijk. Net wat we nodig hadden, er gewoon eens tussenuit zijn!

Allang zochten vriendlief en ik naar een vakantie op het internet, of gewoon iets waardoor we er even konden tussenuit glippen. Gewoon even weg. En aangezien hij afgelopen weekend een verlengd weekend was en hij eens vrij had van school besloten we een weekendje ‘weg’ te boeken. Het werd een gemakkelijke zoektocht want ik wist meteen naar waar ik wilde. Een plekje in Nederland waar we even helemaal konden relaxen.

Ik gaf het idee en vriendlief voerde het prachtig uit, alles was tot in de puntjes geregeld. Onze treinen waren zo goed als perfect op elkaar afgestemd en een kleine drie uur later stonden we wat moe maar tevreden voor ons hotel. Meteen ingecheckt en aangezien we nog enkele uren moesten wachten voor de kamer, mochten we meteen gebruik maken van alle faciliteiten dat het hotel te bieden had. Een thermenlandschap om U tegen te zeggen. We sprongen in ons zwemkledij en besloten meteen te gaan relaxen en genieten. En dat was het ook, we konden eigenlijk nauwelijks onze ogen geloven, zo mooi was het. Ik wist meteen dat het weekend gewoon perfect ging worden. Toen we in het eerste mineraal bad trokken, werd het duidelijk dat dit geen ‘pest stephanie zwembad was met ijskoud water’, maar een heerlijk 33 graden warm badje met zwemgelegenheid, whirlpoolgelegenheid en ook relaxgelegenheid. Het was van begin af aan genieten en lekker lekker warm.

We hadden een ruim aanbod aan baden, van lavendel naar den, naar zuurstofrijk & koolzuurhoudend, zoutbaden, buitenzwembaden en ga zo maar door. Het was gewoon precies wat we nodig hadden.

Eens we onze kamer hadden, waren we met stomheid geslagen, zeer groot, zeer mooi & zeer comfortabel. We kregen ook een gratis drankje en hapje en gingen meteen weer naar het thermenlandschap. Het was gewoon te mooi voor woorden, we mochten echt van alles gebruik maken en kregen een speciale massage in de spa capsule, van onder tot boven van links naar rechts…

Het was gewoon af en ik heb al beslist dat we tegen de lente nog eens terug zullen gaan.

Na wat uitgerust te zijn, de foto's wat op orde te stellen en gewoon te bekomen van dit avontuur, kan je ze hier in volle glorie bewonderen, mijn 20e medaille en mijn World Transplant Games Trofee!!

Het gaat stilaan afgezaagd worden, maar ook vandaag was meer dan prachtig!! Het is hier zooo ongelooflijk mooi. Vandaag was onze tweede uitstap naar een eiland en het groot barriere rif, wellicht één van de meest toeristische attracties dat laatste. Gelukkig waren we met een maatschappij die enkel en alleen op dat eiland mocht komen en als we er met 30 personen waren zal het veel geweest zijn.

De tocht op de oceaan was prachtig, het eiland wellicht nog mooier en magischer… Eerst mochten we gaan snorkelen en met watervrees is dat niet zooo gemakkelijk. Ook zonder watervrees bleek het niet altijd even vanzelf te gaan, maar toch we kwamen erdoor!! Zelfs vooraan in het mooie blauwe water zag je vanalles bewegen en leven. Nadien gingen we verder in het rif met een bootje met doorzichtige bodem. Mooi om al dat koraal en al die mooie gekleurd visjes toch wat relaxer te kunnen bekijken. De helft van de aanwezigen op de boot werd na een dik half uur zo misselijk als iets dat de boot iets vroeger dan normaal terug keerde. Gelukkig was ik niet bij de misselijke personen, haha !!

In het midden van de dag werd op het onbewoonde Normanby een lunch geserveerd. Een heerlijk buffet onder een stralende zon, op het meest idyllische plaatsje dat je je maar kan voorstellen. Meer moet dat echt echt echt niet zijn…

Al snel werd het tijd voor een tochtje rond en op het eiland. En zo bleek dat we bijlange nog niet op het mooiste stuk waren aangekomen. Wat we zagen was amper te geloven, zo mooi was het. Zoiets zie je enkel in films en op tv en dan geloof je bijlange niet dat het echt is. Wel vandaag was het echt. Een prachtig landschap met de mooiste bomen, de mooiste blauwe heldere zee en het uitzicht waar je enkel kan van dromen. Ik heb echt genoten van vandaag, hoewel ik dacht dat het absoluut niet leuk zou worden met al dat snorkel gedoe. En ik besef dat ik zoiets moois wellicht nooit meer zal zien…

Morgen hebben we een vrije dag en gaan we de stad eens in het licht verkennen. We zijn benieuwd wat Cairns zelf gaat geven !!! Ik laat het jullie zo snel mogelijk weten!!

Ps: De uitslag van de poll bracht 102 stemmen op, waarvan 53 op een meisje en 49 op een jongetje, iedereen bedankt om te stemmen!

Eindelijk was het zover, ons weekendje naar Disneyland kwam er dan toch nog. Door de stevige winter is het er met kerst niet van gekomen en vonden we nu toch nog een gaatje om te gaan. Lang naar uitgekeken dus!

Eens aangekomen zagen we meteen dat er echt zeer weinig volk aanwezig was. We konden meteen met Mickey op de foto en dat was wel eens leuk. Meestal staan er enorme rijen bij Mickey en nu hebben we eindelijk een deftige, mooie foto met hem. Het weer was trouwens echt prachtig, een prachtige blauwe lucht met een warm lente-zonnetje! De komende dagen stonden in teken van amusement, parades en leuke attracties. We hebben ook de twee nieuwe attracties uitgeprobeerd, namelijk de Crush Coaster en de Tower of Terror. Ik moet zeggen dat ik de Crush Coaster echt meer dan heerlijk vond! Een hele leuke en vooral ook mooie achtbaanrit. Voor de Tower of Terror had ik al een eeuwigheid schrik. Ik ben de grootste fan van de screaming eagle (bellewaarde) en de Dalton Terror (bobbejaanland). Bij deze 'in de lucht schieter' had ik een eng gevoel en toen we even moesten wachten werd dat gevoel alleen maar heviger. Bij het klaarmaken voor de rit dacht ik even om er terug uit gaan, maar toch maar mooi blijven zitten. Na de rit had ik heel veel spijt dat ik er toch niet uitgestapt was. Haha, flink van mezelf dat ik het gedaan heb, maar vanaf nu krijgt niemand mij er meer in, da's een zekerheid! De tweede dag ruilden we het zonnetje voor een Disneyland onder de sneeuw. Zo mooi en extra feeëriek, hoewel het een pak kouder was. Het was een prachtig weekend, waarin vriendje en ik ook nog eens 7 maanden samen waren, dus ook dat kon niet meer op :)

Vanavond vertrekken we eindelijk naar zee, de eerste vakantie dat ik de bende van Juli gemist heb... Echt jammer, maar was het compleet vergeten toen ik Barcelona besliste. Barcelona was trouwens prachtig! Ik ben bezig met een foto impressie te maken en later de foto's op mijn foto-pagina te planten samen met de andere foto's.

Eindelijk is Barcelona aangebroken, na lang wachten een welverdiende vakantie na de Spelen. En tot hiertoe is het hier super, goed weer, leuk gezelschap en een prachtige stad, meer moet dat niet zijn. Gisteren enkele bezienswaardigheden bezocht, lekker gaan eten en op het strand vertoefd. Vandaag een relaxdagje, vanavond naar de magische fontein (met lichtspectacel enzo) gaan kijken en morgen vroeg op om het uitzicht van op een berg te bewonderen. Ik ben benieuwd!

Het aller aller allerlaatste berichtje over de hele periode van de Spelen. Ze zijn echt gedaan, nu ik thuis ben (sinds enkele uren) besef ik het meer dan ooit. Weer twee jaar lang aftellen, weer twee jaar lang wachten, veel te lang wachten…

Na het galabal zijn we nog iets gaan drinken met de jongeren, inclusief Bob & Bas van Nederland en ook Lasse van Denemarken. Het werd een geslaagde avond met cocktails en veel plezier. ’t Was leuk om nog eens allemaal samen te zijn.

’s Morgens was helaas de meerderheid verdwenen. We zijn met de waalse jongeren nog gezellig gaan mcdonaldsen, heerlijk eens geen deftige opgeklede maaltijd. Nadien ook van hen weer afscheid genomen, het was zalig veel jongeren in de groep te hebben. Dan hebben we de stad bezocht en wat gewinkeld, ook dat was dringend nodig want daar was nog geen tijd voor geweest. We zijn nog naar de organisatie geweest, hen bedankt en dan ook de boom weer bezocht. Hij is zo mooi en staat daar in de vlakke zon te schitteren. De honderden gekleurde lintjes van alle deelnemers hangen mooi te bengelen als een niet te vergeten herinnering. Ik kan uren over de pracht van de boom vertellen, wat ik natuurlijk niet zal doen, ik wil enkel zeggen dat het een symbool is dat ik nooit zal vergeten en dat ik over enkele jaren graag terug naar Vichy wil gaan om onze boom te bezoeken.

Na Vichy gingen we verder naar Parijs, een stad die Steven nog nooit bezocht had en natuurlijk willen we graag dat hij die kans krijgt. Daarom een tochtje langs de belangrijkste monumenten van de prachtig stad. Hij heeft er duidelijk van genoten! Na ons boottochtje stonden we nogmaals voor de Eiffeltoren en die begon opeens volledig te schitteren. Prachtig! Voor we het wisten was het bijna middernacht als we de metro weer opstapten. Moe maar tevreden van onze trip kwamen we toe in ons luxehotel (tov dat van Vichy). Heerlijk genoten van een douchke en gezellig ons bedje in om morgen de laatste dag in te gaan.

Na Parijs mochten we één ding niet vergeten, Disneyland! Een droom van Hanne die uit kwam en natuurlijk vond ook ik dat mooi meegenomen. Voor de verandering nog een keer vroeg uit ons bed, genoten van een heerlijk Frans ontbijt en nadien gepakt en gezakt richting Disneyland. Eens toegekomen bleek er een pak volk te zijn, maar dat was geen probleem met onze speciale pasjes. Hanne was meteen gek van Disneyland, maar nadien bleken ook Steven en Mariëtje het superfijn te vinden. Dat was een hele opluchting! Het werd natuurlijk weer een prachtige dag, met een beestjesjacht voor Hanne (want ik sta al met alles op de foto haha). Na vele parades vloog de dag jammergenoeg om. ’s Avonds de hele periode afgesloten met enkele glaasjes beklonken, de hele periode was in één woord formidabel, wellicht de beste Spelen ooit…