Inpakken en dan weer eens richting Leuven!

Ik ben geen groots pannenkoekfan, zo af en toe zal ik er eentje naar binnen spelen, maar ik maak ze liever dan ik ze opeet.
Ontbijtpannenkoeken, dat is dan weer iets totaal anders! Dat is lekker, dat is hemels en eet ik met véél plezier maar al te graag zelf op. Het deeg is het gemakkelijkste wat er is en het is zo'n snel klaar gerechtje voor als je eens weinig in huis hebt en zin hebt in iets lekkers. In de winter een appeltje bij in de pan en wat kaneel dan is het pure verwennerij!
Wat heb je nodig?
Bereiding
Aanschouw hier mijn taart om mijn 10e transplantatie-verjaardag te vieren.
't Is eens wat anders he :)

Mijn nieuwe favoriete combinatie voor de vulling, chocoladeganache en bananencrème!
De binnenkant is zelfgemaakte biscuit.
Vriendlief en ik hadden een verlengd weekend, zijn allereerste dag congé maandag!
's Zaterdags hebben we een rondje Leuven gedaan, zondag hadden we een luie dag met gezellig veel gekokkerel en maandag kregen we eerst heel fijn bezoek en nadien hadden we een bezoekje aan de aquaheaven op de agenda staan. We zijn het saunahuisje gewoon en dat is al heerlijk, maar dit is nét een beetje meer 'vakantie-gevoel'. Lekker warm, palmbomen, een zwembad, jacuzzi's, sauna's, hammams & lekkere champagne, zalig!

De laatste blog over het mooie Boedapest is er eentje waar we even 'vakantie' namen tussen het citytrippen door. Bovenop het dak van het hotel lag een prachtig zwembad en met 36 graden mocht dat ook wel. Het was deel van de wellness van het hotel dus het water was niet ijskoud maar perfect qua temperatuur.
Genieten, niet alleen van het water, maar zeker ook van het uitzicht!


Gisteren lagen we nog heerlijk op het dak van ons hotel in het 36 graden zonnetje
en vandaag zijn we alweer thuis.
We hebben genoten van het mooie Boedapest. De uitzichten zijn er fenomenaal,
ons hotel magnifique en onze trip te kort!
Foto's van onze trip volgen uiteraard de komende dagen!

Mijn nieuw statief moest nog eens uitgebreid getest worden voor onze trip naar Boedapest binnenkort en toevallig was het gisteren, wonder boven wonder, goed weer. We trokken naar het bos, zetten ons in de zon op een boom en picknickten. Gewoon genieten van een perfecte luie zonnige zondagmiddag!
En volgend weekend, Boedapest!

Ik ben een verschrikkelijke schoenenshopper, zelden vind ik mijn keuze en bijgevolg loop ik keer op keer zonder schoenen de winkel uit. Zo heb deze winter, na 6 jaar nieuwe winterlaarzen gevonden die ik leuk vond. Gelukkig, want mijn oude waren zo versleten dat ik constant natte voeten had en dat de hak gewoon weg gelopen is.
Drie weken terug liep ik, vol goede moed, de schoenwinkel binnen en vond daar, binnen de 3 minuten in het eerste rek mijn groene zomerschoenen. Blij als een klein kind was ik uiteraard toen ik de winkel buiten liep en al van mijn schoenenzorg af was.
Dit weekend ging ik voor vriendlief schoenen shoppen en het moet gezegd hij heeft prachtige schoenen gekozen. Als we over 1 ding eens niet overeen komen dan zijn het zijn schoenen, ik niet begrijpend wat hij zo mooi denkt te vinden aan al die bottines en hij niet begrijpend waarom alle schoenen de dag van vandaag zo plat zijn van zool.
En toen vond ik nog zo'n mooie gele schoenen en vriendlief vond die rode schoenen zo mooi voor mij en toen kwamen we er niet meer uit. Zo is het dus gekomen dat ik voor de komende ja-a-a-aren zomerschoenen heb, het is dit seizoen gewoon hélemaal mijn goesting!


Het lijkt echt drie maal niets tot je ervoor staat of tot in het puntje van de top klimt. Fenomenaal!


We kuierden over de Champs Elysees en stiekem neuriede ik het liedje in mijn hoofd. We winkelden een beetje en ik kocht een knalroze broek en een hippe zonnebril. We schoven aan bij Laduree en aten macarons in de Jardins des tuileries, waar we nadien heerlijk door kuierde in de stralende zomerzon.
En we genoten met volle teugen, want Parijs is magisch in mijn ogen!


Voor een training sta ik graag wat vroeger op, omdat ik, laat ons zeggen, niet echt een ochtendmens ben. Ik heb tijd nodig om wakker te worden en om te beseffen dat ik wakker ben. In dat uurtje heb ik veel tijd en neem ik ook mijn tijd. Vanmorgen gooide ik 3 versgeperste appelsienen in de blender, een appeltje erbij, een halve banaan & een goed handjevol frambozen en gooide het in de ijskast.
Heerlijk om na training gewoon te douchen en zo'n goedje achterover te kappen. Het voelt als lente in een glaasje, ondanks het grijze regenweer vandaag.

Ik hou ervan om foto's te nemen, véél foto's, vooral bij uitjes of als we eens op reis gaan. Het enige nadeel was altijd dat ik zo'n gigantisch grote camerazak moest mee sleuren. Niet alleen gigantisch, maar ook erg zwaar en 'lomp' om te dragen. Het heeft me bij momenten tegen gehouden om nog foto's te maken, om vaker te grijpen naar een klein compact toestel en dat vond ik zelf zonde.
Vandaar dat ik 2011 goed ingezet heb en mezelf een prachtig nieuwe cameratas heb aangeschaft. Niet alleen mooi, maar ook nog een comfortabel, een tikkie eleganter dan mijn oude camerazak, maar ook wat compacter. Alles wat ik nodig heb kan er met gemak in, maar teveel meenemen zal me vanaf nu niet meer lukken, net wat ik nodig had! En nu mag niets me nog tegen houden om overal mijn camera weer mee te sleuren!

We hadden ons weekendje zee uitgesteld omdat hier nog zoveel sneeuw ligt en nog steeds valt en daarom verwenden we onszelf met een sauna-arrangement. We zaten veel te lang in de jacuzzi en het was extra magisch, want de sneeuw viel met bakken uit de lucht, héérlijk was het!
En sinds we thuis zijn geraak ik niet meer afgekoeld, zaaaalig, misschien toch iets te lang in de sauna gezeten?
Sommige dagen (zoals vandaag) heb ik echt een motivatie nodig om uit mijn héérlijk warm bed te rollen. Dan lig ik nog zalig tussen veel te veel kussen en een hoopje deken over mij terwijl het buiten grijs en koud is, regent en wintert. De dikke ontbijtpannenkoeken met warme appeltjes en een beetje kaneel van Nigella Lawson zijn de énige motivatie die me dan uit mijn bed krijgen.

Ik wist dat het erg ging zijn, maar dat het zo frustrerend en vermoeiend zou worden had ik niet gedacht. Deze ochtend was het de verkoop, of noem het het gevecht om een ticketje voor de nieuwste Take That tour. Het ergste is, dat ik niet eens hoefde te gaan, ware het niet dat ik me altijd had voorgenomen om te gaan 'als ik getransplanteerd was'.
Vroeger was ik een die hard fan, dan bedoel ik als prille tiener, ze gingen uiteen en uiteindelijk volgde ik alleen nog Mark Owen. Met heel veel spijt liet ik het ene concert na het andere aan mijn neus voorbij gaan, zelfs toen ze op enkele meters van mijn deur verwijderd waren kon ik er niet bij zijn, omdat ik te ziek was. Tranen met tuiten, elke keer weer. Frustratie omdat ik ook dat niet kon. Dus nam ik me voor, dat ik in betere tijden eens naar een optreden zou gaan, als in na mijn transplantatie.
Nu heb ik wel heel heel lang moeten wachten en volg ik hen ondertussen niet meer zoals vroeger, de die hard fan is een beetje uit mij gegroeid met het ouder worden. Toen ik op de radio hoorde dat er een nieuwe tour kwam heb ik er niet lang over getwijfeld, ik zette de datum 500 keer op een briefje en in mijn agenda zodat ik het zeker niet zou vergeten. En vandaag was de dag van de verkoop, met versterking zat ik aan de pc en probeerden we echt ellendig lang binnen te geraken. De wachtrijen zaten constant vol, we werden bijna binnen gelaten en sprongen dan weer terug naar de homepagina (zo'n 10000 keer). Kortom frustratie alom. Ik had er mij ook zo op gefocust dat ik zou gaan, zonder meer, maar dit was echt niet fijn. Na een uur proberen liet de website weten dat het uitverkocht was, na de pagina's te vernieuwen en vernieuwen was er een serverfout (en gelukkig geen uitverkocht concert) en kreeg ik eindelijk mijn zo geliefde ticketje vast. Ware het niet dat ik net ging betalen en het dan weer fout ging. Na deze poging waren de tickets die ik wilde uitverkocht en ging ik voor een ander ticket, éénmaal proberen en het was gefixt. Opluchting!
Dus volgend jaar, in de zomer, ga ik naar Take That, als ex-die hard fan, maar ik zal zooo blij zijn om Mark, na 10 jaar nog eens in levende lijve (en wellicht met een verrekijker om U tegen te zeggen) terug te zien. En dan misschien niet van zo dichtbij als op mijn Make A Wish dag, maar toch... Ik ben blij dat ik die belofte ooit aan mezelf gemaakt heb, ik kijk er écht naar uit! Laat die gillende tieners maar komen, ik ga ervan genieten en niets kan me deze keer nog tegen houden. Jeugdsentiment, aaaaah heerlijk!

Omdat het vriendje geslaagd is voor zijn moeilijke examens! Ze waren overheerlijk!

Na lang wachten en weinig twijfelen, is het eindelijk zover. De designer van het jurkje dat ik zo graag wou heeft laten weten dat het van mij is! Zalig leuk! Aangezien er nog maar 1 exemplaat online te koop was (en net mijn maat) was ik behoorlijk zenuwachtig omdat ze niet reageerde op mails. We zitten dan nog eens in een verschillende tijdzone dus het was twee dagen spannend afwachten. Het is overigens een superlieve vrouw, de designer. Aangezien mijn paypal account nog niet in orde is, kan het jurkje pas volgende week betaald worden en zal het dus nog even duren voor het bij mij is. Het jurkje moet van Portland komen... Maar het wachten zal de moeite waard zijn aangezien ik volledig verliefd ben op dit 'designerkleedje'.

Verder hebben we een aantal weken geleden de dvd gekregen van de Europese spelen voor getransplanteerden en gedialyseerden. Het was zo'n zalige tijd, maar de dvd was erg teleurstellend. Heel korte fragmenten van de sport, véél te lange interviews en zelfs niet van alle sporten de medaille uitreikingen. Gelukkig heb ik van 1 sport wél mijn medaille uitreiking, nl van tafeltennis, waar ik de derde plaats behaalde naast Hongerije (2e) en Duitsland (1e plaats). Het was mijn eerste medaille, dus de fierheid straalt ervan af :) Jammergenoeg is het echt kort, maar ik wou het toch online gooien, de muziek, montage, film, ... is allemaal van de organisatie zelf, ik heb er enkel een titeltje voor en achter gezet.
Inpakken en dan weer eens richting Leuven!
Er was iemand moe... http://t.co/aXfb4Z0b
Fotoblog: Mieke muis http://t.co/PzvECvOr


Inpakken en dan weer eens richting Leuven!