Skip to content

Stephanie Keustermans Van longziekte tot longtransplantaties

European Games for Heart & Lungtransplants

Europese spelen voor hart- en/of longgetransplanteerden

De Europese spelen voor hart- & longgetransplanteerden zijn een soort van Olympische Spelen voor mensen die een hart- of een longtransplantatie hebben ondergaan. Let op het is geen PARolympics of geen SPECIAL Olympics, in geen van beide categoriën horen wij eigenlijk ‘thuis’... Op deze Europese Spelen mogen enkel hart, long of hart/long getransplanteerden deelnemen.

Historiek van de Europese Spelen voor hart - en longgetransplanteerden:
De beroemde woorden van Martin Luther King, „ik heb een droom“, kon zeer goed de inspiratie geweest zijn aan Peter Hansen, een Nederlandse transplant die, in 1989, met de steun van Nederlands Nationale Federatie harttransplanten van naburige landen naar een sportweekend in Nederland uitnodigde.

Deze ervaring was zo speciaal dat de Franse hart en longtransplantvereniging het volgende jaar op zijn beurt de deelnemende landen uitnodigde. In 1991 werden de Spelen ingericht door de Britse transplantvereniging . In 1992 was het de campus van de Universiteit van Twente in Enschede ,Nederland, die de spelen inrichtte. Het aantal deelnemers aan de Spelen was reeds gegroeid tot ongeveer 200 concurrenten uit 10 landen. Een ontwerpvoorstel van statuten voor een Federatie werd voorgelegd tijdens een vergadering in Brussel in 1993. Een definitieve versie werd aan alle Nationale Verenigingen die de 5de Europese Spelen bijwoonden in Helsinki in 1994 voorgesteld, Het uiteindelijke protocol werd op 3 juli 1994 ondertekend. Geoffrey Finnigan van Groot-Brittannië werd verkozen de eerste Voorzitter van de Federatie. Na een voorstel op 13 oktober 2005 werd tijdens een congres in Zwitserland de naam officieel gewijzigd in “The European Heart and Lung Transplant Federation (EHLTF)”.

Het doel van de spelen is:

Het grotere publiek te informeren over orgaandonatie
Het aanmoedigen tot sportieve activiteiten door getransplanteerden
Het bedanken van de nabestaanden van orgaandonors

Deelnamevoorwaarden:

De deelnemers moeten minstens 6 maanden vóór het begin van de Spelen getransplanteerd zijn, medisch geschikt zijn, en voor de gebeurtenissen opgeleid zijn waarin zij deelnemen.
Een afzonderlijk medisch certificaat moet vóór de Spelen worden voorgelegd. Het certificaat moet door een arts van het ziekenhuis officieel ingevuld en ondertekend worden, dit maximum 8 weken voor de start van de Spelen. Op de medische fiche staat aangeduid welke medicijnen je dagelijks inneemt en de hoeveelheid ervan. Ook aan welke sporten je mag deelnemen en aan welke absoluut niet.

Patiënten met een onstabiele functie mogen niet deelnemen.

Persoonlijke mening:

Er is zo weinig te doen rond getransplanteerden, ja een keer een uitstapje ofzo, maar niets sportiefs. Voor hart en/of longgetransplanteerden die aan sport willen doen is dit een ontzettend mooi initiatief. Eigenlijk zou iedereen dit mooie, ontroerende evenement eens moeten meemaken.

Ik kijk er elke keer ontzettend naar uit, het zijn niet de wedstrijden, maar de mensen die je leert kennen… Je bent op dat moment niet anders dan anderen, je moet niet telkens opnieuw uitleggen dat je getransplanteerd bent. Je leert mensen van je eigen leeftijd kennen die hetzelfde meegemaakt hebben als jij. Je maakt er vrienden, wat wellicht nog het belangrijkste is van allemaal.

We gaan altijd met de gedachte ‘meedoen is belangrijker dan winnen’, maar als je je naam hoort en je tegenstander ziet op het veld, wil je maar 1 ding, WINNEN! De medailles zijn prachtig, een moment dat alles opnieuw naar boven komt, blijdschap om de overwinning, dankbaarheid naar de donor toe en tranen die je kranig probeert te bedwingen.

Het is voor mij het ultieme gebaar van dankbaarheid naar de donor toe, als die er niet was geweest, was mijn verhaal heel anders gelopen. Die dankbaarheid zit dagelijks in de kleinste dingen, maar op de spelen is die dankbaarheid des te groter. De spelen/medailles worden dan ook steevast opgedragen aan mijn donor en aan de vele mensen die mij gesteund hebben. Zonder hen ben ik niets.

Mijn eerste deelname was in 2004, exact 7 maanden na mijn tweede dubbelzijdige longtransplantatie (re-transplantatie) en dit in Dublin (Ierland).

De geschiedenis, voorbije edities van de EGHLT:

2010 || Växjö, Sweden

    2008 || Vichy, France
    2006 || Naples, Italy
    2004 || Dublin, Ireland
    2002 || Klagenfurt, Austria
    2000 || Sandefjord, Norway
    1998 || Bad Oyenhausen, Germany
    1996 || Lausanne, Switzerland
    1994 || Helsinki, Finland
    1992 || Enschede, Netherlands
    1991 || Hayes, United Kingdom
    1990 || Paris, France
    1989 || Gorssel, Netherlands