.jpg){kind=small}
Twee jaar lang hebben we afgeteld naar deze dag, en nu is het eindelijk zover. De zenuwen waren al gaan liggen en het vertrek verliep rustig. Al onze valiezen geraakten probleemloos in de gloednieuwe beplakte auto. En voor we het wisten reden we goed en wel richting Vichy. De trip verliep vlot, vooral veel gesnoept, veel geslapen en veel te warm gehad. Maar het was leuk!
Eens aangekomen in Vichy werd het rap duidelijk dat het iets heel anders is dan Napels twee jaar geleden. De stad is mooi proper en ik durf erom wedden dat de organisatie ook duizendmaal beter zal verlopen. Dit is de eerste maal dat we niet met alle deelnemers in hetzelfde hotel zitten. Wel jammer, maar toch, we zitten toch constant bij elkaar en onze hotels liggen zeer kort bij een. Enkel ’s morgens het ontbijt delen we niet, al de rest wel, gelukkig. Het geeft toch een groepsgevoel en het is fijn de oude bekenden terug te zien en de nieuwelingen te mogen begroeten.
Vandaag uitgepakt en hotel bekeken. Ja de kamers zijn klein, wat normaal is voor een stad als Vichy, maar we hebben nog heel veel geluk met de ruimte die we gekregen hebben. Onze kamer is vrij groot tov al de rest. Wat het hier wel is, is dat de temperaturen echt hoog zijn, enkele weken geleden was dat een ander verhaal. Dus speciaal voor ons, de zon! ZALIG! In het weekend halen we temperaturen boven de 32 graden, als dat niet mooi is.
Heerlijke gamba’s gegeten op een terrasje in de zon, waar we ook een eerste Nederlander tegen het lijf liepen. Natuurlijk nadien meteen met Bob & Bas contact opgenomen en even later zaten we gezellig tegen elkaar ‘aan te lullen’ (om het op z’n Nederlands te zeggen).
Morgen openingsceremonie, in de stad! Dat is de aller aller allereerste keer dat het in het openbaar gegooid wordt. Normaal is dit in een gesloten zaal en worden de vlaggen één voor één binnengedragen, maar nu gebeurt er iets in de stad. Wat, geen idee! Ik ben alleszins zeer tevreden dat ze hiermee orgaandonatie in een positief daglicht zetten. Het is zo ontzettend belangrijk en dat zal het altijd blijven! Tenslotte staan er hier een duizendtal atleten voor uw neus die allemaal leven dankzij een donorhart- en/of longen. Als dat geen schoon en dankbaar beeld is!
Ik ben benieuwd, heel benieuwd en stiekem al een beetje zenuwachtig...
.jpg){kind=small}
Bloglovin'.png){kind=small}