Stephanie Keustermans Van longziekte tot longtransplantaties

De opstart van vzw re-born to be alive lag eigenlijk aan de basis van een cadeautje dat ik kreeg van mijn klasgenoten. Toen ik getransplanteerd werd, hebben ze een heuse fuif gegeven en met die opbrengst een fiets gekocht.
 

Een half jaar later heb ik een fuif gegeven voor mijn 6 maanden na de transplantatie. De opbrengst hebben we toen volledig geschonken aan het kinderziekenhuis waar ik groot geworden ben (infectie B). De volgende editie zou iets worden voor de jongeren die getransplanteerd waren. Zo gezegd, zo gedaan, de volgende fuif zou eentje worden voor de jonge longgetransplanteerden. Daar is re-born to be alive uit ontstaan, in april 2002 (anderhalf jaar na mijn 1^e longtransplantatie) waren we een feitelijke vereniging.

Nog een half jaar later, op mijn verjaardag in 2002 werd Re-Born to be alive een vzw, eentje met mij als voorzitster. Natuurlijk kan ik al dat werk niet alleen aan en hebben we een prachtig bestuur en nog prachtigere vrijwilligers.

We proberen natuurlijk orgaandonatie bekender en bespreekbaarder te maken, want er hangt nog altijd een taboesfeer rond. We proberen mensen aan te sporen om meer te weten te komen over orgaandonatie en dan een keuze te maken en ook effectief naar het gemeente/stadhuis te gaan om het donorregistratieformulier te ondertekenen. Helaas wordt deze laatste stap vaak uitgesteld en ook vergeten.

Daarnaast proberen we elke twee jaar deel te nemen aan de Europese spelen voor hart- & longgetransplanteerden. Dit is een soort van Olympische spelen voor mensen die een hart- en/of longtransplantatie hebben ondergaan. Een groots evenement wat eigenlijk nog te weinig aandacht krijgt. Het evenement is echt al vrij groot, maar nog steeds echt onbekend… Jammergenoeg !