Stephanie Keustermans Van longziekte tot longtransplantaties

Ik ben voor het eerst in contact gekomen met Pulderbos bij de prof die mij als kind behandelde. Ik ben er nooit op ingegaan en werd eerder boos als ze mij vroegen of ik daar niet eens heen wilde gaan. Pulderbos is een revalidatiecentrum met een gespecialiseerde long'afdeling'. De belangrijkste doelstelling zijn leren omgaan met je ziekte, medicijnen leren kennen en therapie volgen, elke dag, soms bijna elke minuut van de dag. Ik merkte heel goed dat als ik in de zomer in pulderbos geweest was, ik de wintermaanden 'beter' door kwam.

Toen ik 14 was, heb ik eindelijk die stap gezet, met lood in mijn schoenen stapte ik er binnen voor een pulmo-reva-maand, dat is een maand intensieve, maar leuke therapie in de zomermaanden. Nog nooit hadden ze iemand zo triestig zien binnenkomen. Na een middagje samen met de andere kinderen was dit al gauw weer over. Na die eerste fantastische Pulmo-Reva-Maand, ben ik blijven gaan, ik zat steeds op dezelfde leefgroep, regelmatig kwamen dezelfde mensen terug
dus dat was wel leuk. Het was eigenlijk een beetje een kamp, maar dan voor longpatiënten. Ik leerde iedereen steeds beter kennen, Cindy, Susy, Annette, Annik, Chris, Jee, Monique, Geert, … Het was er meestal wel echt plezant.

Elke zomer ging ik weer op ‘kamp’ en één keer was ik er een jaar lang, ook tijdens het schooljaar, omdat ik toen geopereerd was aan mijn rug en mijn rust moest nemen. Ook moest ik toen extra voorzichtig zijn en genoeg revalideren. Ik volgde er les zoals op school en haalde meestal goede punten. De lessen van Erwine zal ik nooit vergeten, ze was een prachtige leerkracht.

In de zomer deden we vanalles, maar op donderdag was het altijd grote uitstap dag. Dat herinner ik mij nog goed, een dropping tot bij Prof. Moens en daar gaan zwemmen, een dagje Bobbejaanland of naar de Lilse Bergen lekker in het zonnetje vertoeven langs het strand en het water, heerlijk!
Met de andere jonge gasten vertoefden we in Clubhuis, waar we konden poolen of met de kasjes spelen. Maar ik genoot vooral van de ergo bij Monique, ik keek er naar uit en als ze even tijd had, dan gingen we daar langs, echt tof .
Op gewone dagen, gingen we vaak naar Wijnegem Shopping, waar we mama ‘Annette’ pluimde. Ik en Ine konden zo zeuren tegen haar dat ze er ne rooie kop aan overhield.

Er waren ook mindere kantjes aan Pulderbos, het veel te veel eten, de namiddag dat we nieuwe smaken Fortimel moesten proeven (is trouwens nog steeds ni te drinken), alsook het zwemmen, het water was er IJSkoud, maar de redder was fantastisch, met Kevin heb ik vaak in Stijns zwembad vertoefd.
Gelukkig stak het goede toch wel boven het slechte uit.

Ik wil hen allemaal bedanken voor de leuke herinneringen die ik aan ieder van hen heb. Ik heb er goede vrienden gemaakt, zowel onder de begeleiding, als onder de andere kinderen om ze zo te noemen. Freya, Demi, Robbie, Sandy, Maïté, Andytje, Rob, … en vooral Ineke en Kevin, bedankt voor de superperiodes, ik mis ulder!
Nu ben ik getransplanteerd en mag ik jammergenoeg niet meer gaan, maar toch ik zal altijd de foto’s blijven bekijken en de leuke herinneringen bovenhalen !
Bedankt voor de SUPERleuke vakanties en de fijne vriendschappen!